COD to skrót od określenia „Cash on Delivery”; po polsku najczęściej określany jako „płatność za pobraniem”, oznacza usługę pobrania płatności za zamówienie podczas dostarczenia towaru do klienta. To model płatności za zakupy online popularny w wielu europejskich krajach.

PUDO to skrót od określenia „Pick-Up, Drop-Off”; określenie miejsca, w którym można odebrać lub nadać przesyłkę. To ciesząca się dużą popularnością wśród konsumentów metoda logistyki ostatniej mili, dostępna w ofertach operatorów logistycznych w Polsce i za granicą. Punktem PUDO mogą być sklepy i punkty usługowe, automaty paczkowe, kioski. Wykorzystanie PUDO w logistyce daje klientowi elastyczność w wyborze miejsca dostawy i momentu nadania lub odebrania przesyłki.

Q-commerce to skrót od angielskiego określenia quick commerce - model handlu elektronicznego, w którym przewiduje się szybką dostawę produktu na żądanie. Model ten zakłada maksymalne skrócenie procesu dostawy produktów do nabywcy, nawet do kilkunastu minut od złożenia zamówienia. Najbardziej popularne platformy q-commerce w Polsce oferują zakup produktów spożywczych, chemii gospodarczej i artykułów gospodarstwa domowego z dostawą do domu. Funkcjonują w oparciu o sieć małych sklepów, tzw. dark stores, rozproszonych na terenie miasta, w celu skrócenia dystansu fizycznego i umożliwienie sprawnego dostarczenia zakupów na wybrany adres.

.

WMS to skrót od określenia Warehouse Management System - wyspecjalizowany magazynowy system informatyczny. Służy do codziennego zarządzania procesami magazynowymi w celu ich kontroli, optymalizacji i prawidłowego przepływu. System WMS może być częścią szerszego systemu ERP w formie modułu, ale częściej jest osobnym narzędziem, którym dysponują pracownicy odpowiadający za poprawną pracę magazynów firmowych.

White label jest to produkt lub usługa, której producentem i sprzedawcą są dwie różne firmy. Firma oferująca produkt swoim klientom nie jest jego producentem, ale sprzedaje go pod swoją marką. Istnieje wiele firm oferujących produkty white label innym firmom (np. kosmetyki) i zdarza się, że jeden produkt jest sprzedawany pod kilku lub kilkunastoma „szyldami”. Ten model jest często stosowany w przypadku produktów lub usług, które firma chce sprzedawać pod własną marką, bez ponoszenia kosztów związanych z ich produkcją. W porównaniu do produktów private label, model ten umożliwia ograniczenie kosztów.

Pojęcia User Experience (UX) i User Interface (UI) są ściśle związane z projektowaniem wizualnym stron internetowych, aplikacji webowych i mobilnych. Praca projektantów UX i UI wzajemnie uzupełnia się. UX polega na projektowaniu doświadczeń użytkownika podczas korzystania z witryny czy aplikacji. Do tego niezbędna jest wiedza dotycząca m.in. badania potrzeb, preferencji, nawyków użytkowników oraz zagadnień deweloperskich. UI design jest skoncentrowany wokół percepcji użytkownika. Celem projektanta UI jest stworzenie atrakcyjnej wizualnie, angażującej, dopasowanej do użytkownika i intuicyjnej witryny bądź aplikacji, z wykorzystaniem różnych technik projektowych.

TACOS to skrót od angielskiego określenia Total Advertising Cost of Sale - to wskaźnik zwrotu z inwestycji poniesionych w ramach kampanii reklamowej typu PPC (pay-per-click) prowadzonej w serwisie Amazon. Ta platforma sprzedaży internetowej posiada własne narzędzia do promocji, stąd wskaźnik TACOS został stworzony specjalnie na określenie zysków z prowadzonych działań reklamowych PPC w tym marketplace.

SEO to skrót angielskiego określenia Search Engine Optimisation. SEO oznacza zbiór metod optymalizacji witryny internetowej (serwisu, sklepu, produktu), w wyniku której osiąga się jak najwyższe pozycje w organicznych wynikach wyszukiwania. Do najbardziej popularnej wyszukiwarki w Europie i na świecie zalicza się Google, więc termin pozycjonowania (SEO) stosuje się najczęściej w odniesieniu do tego serwisu. Praktyka SEO obejmuje liczne działania, świadczone najczęściej przez specjalistów ds. pozycjonowania lub marketingu internetowego. Termin SEO stosuje się też wobec działań dotyczących optymalizacji listy produktów pod wyszukiwarkę marketplace, np. na Amazon. Działanie to wymaga znajomości środowiska danego marketplace, jednak cel jest ten sam – zaistnieć w jak najlepszych wynikach wyszukiwania pod określonymi słowami kluczowymi. Najlepiej na pierwszej pozycji.

ROPO to model zachowania konsumenta, który szuka w Internecie informacji o produkcie, ale zakupu dokonuje w sklepie tradycyjnym. W przypadku reverse ROPO, ten schemat jest odwrócony i konsument sprawdza produkty w sklepach tradycyjnych, ale zakupu dokonuje online. Badanie takich zachowań konsumenckich jest ważne dla sklepów internetowych, które chcą zrozumieć, które czynniki wpływają na odpływ klientów ze sklepu online do kanałów sprzedaży offline i na odwrót.

ROPO to skrót od określenia Research Online Purchase Offline.

ROI to skrót od angielskiego określenia Return on Investment. ROI to wskaźnik zwrotu z inwestycji, oceniający stopień jej efektywności. Pozwala określić skuteczność prowadzonych działań marketingowych w ramach całego planu reklamy i promocji (do określenia efektywności reklam można posłużyć się wskaźnikiem ROAS), określając kwotę zwrotu z danej inwestycji w odniesieniu do jej kosztów (wytworzenia i reklamy). Wynik ROI wyraża się w procentach.

ROAS to skrót angielskiego określenia Return on Advertisement Spend. ROAS to wskaźnik zwrotu z inwestycji w reklamę. Pozwala określić skuteczność prowadzonych kampanii reklamowych w odniesieniu do pozyskanego przychodu dla firmy z tej reklamy lub kampanii. Wskaźnik ROAS jest z powodzeniem wykorzystywany w reklamie internetowej, ponieważ zaawansowana analityka pozwala na dokładne oszacowanie wartości zwrotu z danego kanału promocji. Możliwe jest też stosowanie go w przypadku mediów offline, jak telewizja czy radio.

PPC to skrót od angielskiego określenia pay-per-click. PPC oznacza rodzaj kampanii reklamowej w Internecie, w której reklamodawca płaci wtedy, gdy użytkownik kliknie w daną reklamę. Model rozliczeń PPC jest najczęściej stosowany w przypadku reklam prowadzonych w wyszukiwarce internetowej, wyszukiwarce na marketplace, ale też w mediach społecznościowych, np. w systemie reklamowym Facebooka.

PIM to skrót od angielskiego określenia Product Information Management. PIM oznacza platformę internetową do zarządzania wszystkimi informacjami o produktach. Te specjalistyczne narzędzia przeznaczone dla firm są bazą danych potrzebną do prowadzenia sprzedaży w sklepach e-commerce, w marketplace’ach i innych kanałach dystrybucji. Korzyścią z wdrożenia systemu PIM jest możliwość aktualizacji informacji o produkcie w jednym narzędziu. Dzięki integracji, zaktualizowane dane są automatycznie przekazywane do zewnętrznych systemów sprzedaży. Systemy PIM ułatwiają więc pracę i zarządzanie, szczególnie w przypadku dużego, różnorodnego asortymentu i wielu kanałów sprzedaży.

One step checkout to angielskie określenie na końcowy proces realizacji zamówienia w sklepie internetowym. Polega na spłaszczeniu struktury procesu finalizacji zamówienia do jednej podstrony. Pozwala to przyspieszyć dokonanie zakupu przez klienta, umożliwia mu podgląd całego procesu zakupu w jednym miejscu. Dla sklepu pozwala zmniejszyć ryzyko porzucenia koszyka przez klienta.

Omnichannel to zbiór działań, które firma podejmuje w celu zapewnienia spójnych doświadczeń sprzedażowych klienta (customer experience) we wszystkich kanałach sprzedaży i komunikacji z klientem (online i offline). Strategia omnichannel zakłada obecność marki w wielu kanałach sprzedaży i komunikacji (social media, sklep internetowy, sklep stacjonarny, marketplace, targi itp.). W odróżnieniu od stgrategii multichannel, omnichannel zakłada wypracowanie spójnych doświadczeń klienta we wszystkich kanałach. Dzięki strategii omnichannel klienci mogą łatwo dokonywać zakupów online, odbierać produkty w sklepie stacjonarnym czy punkcie odbioru lub zamówić produkty online i zwrócić w sklepie stacjonarnym. Dla firm korzyścią z wdrożenia strategii omnichannel jest dotarcie z ofertą do większej grupy potencjalnych klientów, zwiększenie skuteczności działań promocyjnych i zwiększenie sprzedaży.

Multichannel, czyli strategia wielokanałowa, to podejście do sprzedaży i marketingu, w której w celu dotarcia do klientów firma wykorzystuje wiele kanałów dystrybucji i komunikacji. Jej zaletą jej możliwość do dotarcia do szerszej grupy odbiorców w porównaniu do oparcia strategii o jeden kanał marketingu lub sprzedaży. Wykorzystanie wielu kanałów pozwala też na dopasowanie komunikacji i procesu sprzedażowego do zmieniających się preferencji klientów oraz bieżących trendów. W odróżnieniu od strategii omnichannel, kanały wykorzystywane w strategii wielokanałowej działają od siebie niezależnie, a klienci mogą mieć różne doświadczenia (customer experience), w zależności od używanego kanału. Strategia multichannel nie wymaga więc tworzenia spójnej, jednolitej strategii. Uwaga poświęcana jest każdemu kanałowi z osobna a komunikaty mogą być dopasowane do każdego z nich indywidualnie.

Merchant to najprościej mówiąc – sprzedawca; angielskie określenie na podmiot (firmę, osobę) prowadzący sklep internetowy.

M-commerce oznacza sprzedaż i zakupy internetowe z wykorzystaniem urządzeń mobilnych (telefon, tablet). M-commerce daje klientom możliwość dokonywania zakupów w każdym miejscu i czasie z wykorzystaniem sklepów internetowych, platform sprzedażowych (marketplace) i mediów społecznościowych. Poza sprzedażą i zakupem produktów i usług, aplikacje m-commerce udostępniają też dokonywanie płatności mobilnych, przeglądanie katalogów produktów, porównywanie cen itp. M-commerce to skrót od angielskiego określenia mobile commerce.

Marketplace, czyli dosłownie „rynek”, to elektroniczna platforma sprzedażowa, w której kupujący mają dostęp do produktów od wielu sprzedawców w różnych kategoriach, definiowanych przez daną platformę. Sklepy marketplace dzielą się ze względu na zasięg: lokalny (na terenie jednego kraju) lub międzynarodowy (jedna platforma dostępna w kilkunastu czy kilkudziesięciu krajach), specjalizację  (marketplace horyzontalne i wertykalne) oraz na grupę docelową (marketplace B2B, B2C, C2C). Marketplace może działać na zasadzie aukcji, gdzie przedmioty są sprzedawane na podstawie ofert kupujących, lub sklepu internetowego, gdzie cena jest ustalana przez sprzedawcę. Marketplace pozwala tworzyć szeroką ofertę produktów i zróżnicowaną ofertę cenową, udostępnia proste i intuicyjne procesy transakcji i dostawy dla klientów. Z tego powodu jest najpopularniejszym sposobem na zakupy w Internecie w wielu krajach. Najbardziej znanymi przykładami marketplace’ów są Allegro, Amazon, OLX, eBay czy Etsy.

Listing to karta produktowa lub strona produktowa w sklepie internetowym lub na marketplace, prezentująca ofertę sklepu. Na jej zawartość składają się informacje o produkcie w formie tytułu, opisu, zdjęć i filmów oraz ceny. Umożliwia klientom zapoznanie się z najważniejszymi informacjami o produkcie.

Konwersja to określenie związane z marketingiem i sprzedażą. Odnosi się do użytkownika strony internetowej, sklepu internetowego, platformy zakupowej, serwisu społecznościowego, który dokonał zakupu bądź zrealizował inny cel określony przez sprzedawcę lub reklamodawcę (np. uzupełnił formularz kontaktowy w ramach kampanii reklamowej lub zarejestrował konto w sklepie).

GMV to skrót od angielskiego określenia Gross Merchandise Value, oznacza wskaźnik łącznej wartości sprzedanych towarów w danym okresie w kanałach e-commerce.

Green commerce to sposób prowadzenia handlu, w którym nadrzędnym celem jest zrównoważony rozwój i minimalizowanie negatywnego wpływu działalności sprzedażowej na środowisko naturalne. Polega na sprzedaży produktów i usług, które są produkowane i oferowane w sposób przyjazny środowisku, np. poprzez wykorzystanie ekologicznych materiałów, redukcję zużycia energii i emisji gazów cieplarnianych w procesie produkcji.

Fulfillment odnosi się do procesu realizacji zamówienia i dostarczenia produktu do klienta, który jest wykonywany przez zewnętrzną firmę (outsourcing) na terenie kraju producenta lub za granicą. W tym modelu współpracy B2B firma-sprzedawca powierza firmie specjalizującej się w fulfillment proces realizacji złożonych zamówień i dostawy na adres klienta. Wartością dla przedsiębiorcy jest oszczędność zasobów w procesie kompleksowej realizacji zamówień, obsługa zwrotów oraz odciążenie magazynu, bowiem fulfillment umożliwia przechowywanie produktów w firmie realizującej wysyłki. Usługa fulfillment rozwinęła się wraz ze wzrostem popularności handlu internetowego (e-commerce). Popularnymi firmami świadczącymi tę usługę w Polsce są np. InPost i Omnipack.

Fintech to firma łącząca nowoczesne technologie ze światem finansów (fintechy nie są jednak bankami), kierująca swoje produkty i usługi do osób prywatnych i przedsiębiorstw. Fintechy opracowują różnorodne aplikacje, narzędzia internetowe związane m.in. z płatnościami, zarządzaniem finansami, wymianą walut, przelewami zagranicznymi, inwestowaniem itp. W handlu transgranicznym fintechy pomagają konsumentom w zakupie zagranicznym, oferując atrakcyjne kursy wymiany walut i proste płatności, a sprzedawcom – uproszczenie procedur płatności transgranicznych, co przyspiesza proces wprowadzenia produktów na zagraniczny rynek.

Feed produktowy to plik komputerowy zawierający informacje o produktach dostępnych u sprzedawcy internetowego. Przygotowywany w celu prowadzenia sprzedaży w internetowych platformach sprzedażowych lub promocji w serwisach reklamowych (np. Google, Facebook) oraz porównywarkach cenowych. Feed produktowy określa m.in. nazwy produktów, identyfikator produktu, markę, kategorie produktowe, cenę, cechy, pojemność i wagę czy inne cechy fizyczne i użytkowe produktu, zwane atrybutami. Przygotowuje się go na podstawie wytycznych platformy, w której prowadzona jest sprzedaż lub promocja – każdy serwis określa własne atrybuty, które powinny znaleźć się w feedzie. Wysoka jakość informacji zawartych w pliku zwiększa szansę na wyróżnienie oferty, pozyskanie ruchu na stronę sklepu internetowego lub stronę oferty w katalogu marketplace.

FBA i FBM to modele sprzedaży oferowane przez Amazon. FBA, czyli Fullfilment by Amazon, dotyczy procesu sprzedaży produktu, w którym Amazon przejmuje na siebie obowiązki związane z magazynowaniem produktu, zapakowaniem go, wysyłką do klienta na adres dostawy oraz obsługą zwrotu. W modelu Fullfilment by Merchant (FBM) takie obowiązki bierze na siebie sprzedawca, co wiąże się z koniecznością posiadania własnego magazynu i osób obsługujących wysyłkę paczek.

ERP jest zintegrowanym systemem informatycznym, służącym do zarządzania zasobami przedsiębiorstwa. System ERP umożliwia automatyzację procesów i integrację różnych obszarów działalności firmy w jednym programie komputerowym. Integracja modułów zapewnia płynny przepływ informacji w czasie rzeczywistym. Kilkunastu pracowników jednocześnie może wykonywać prace w systemie ERP. Przykładowymi modułami, które może integrować system ERP, są dane księgowe i finansowe, sprzedażowe, magazynowe, związane z produkcją, logistyką oraz administracją.

ERP to skrót od angielskiego określenia Enterprise Resource Planning.

EDI to skrót od Electronic Data Interchange, czyli elektronicznej wymiany danych. EDI jest to proces przesyłania zamówień oraz dokumentów handlowych (np. faktury, zamówienia) między dwoma systemami, bez konieczności ich ręcznego przepisywania. EDI jest często stosowane w handlu internetowym i pomaga usprawnić procesy sprzedaży oraz zarządzania danymi handlowymi.

Dropshipping to metoda prowadzenia sprzedaży internetowej, w której sklep internetowy lub sprzedawca na marketplace nie posiada fizycznie towarów. Sprzedawca korzysta z magazynu dostawcy lub producenta, któremu przekazuje zamówienia złożone przez jego sklep. Pakowanie i wysyłka odbywa się bezpośrednio z magazynu producenta, a więc sprzedawca nie pośredniczy w procesie realizacji zamówienia. Dzięki temu sklep internetowy nie ponosi kosztów związanych z przechowywaniem towarów. Nie musi posiadać też pracowników odpowiadających za pakowanie i wysyłkę. Zadaniem sklepu jest pozyskanie klienta poprzez marketing, sprzedaż, obsługa klienta oraz zarządzanie zwrotami towarów.

Customer journey to angielskie określenie dot. ścieżki klienta, czyli sumy wszystkich interakcji klienta z daną firmą podczas całej relacji określonej w czasie. Proces customer journey rozpoczyna się od pierwszego styku z firmą (np. poprzez zobaczoną reklamę), aż do ostatniego etapu, który może skończyć się przed lub po dokonaniu zakupu. Customer journey opracowuje się w celu zrozumienia klienta, jego potrzeb i celów oraz oczekiwań na każdym etapie styku z firmą, aby zaprojektować odpowiednie customer experience (CX).

Customer Experience (CX) to określenie na doświadczenia klienta podczas kupowania produktów lub korzystania z usług na stronie internetowej lub w sklepie internetowym. CX dotyczy wszystkich interakcji między klientem a firmą, od pierwszego wejścia na stronę, przez dokonanie zakupu, aż po obsługę posprzedażową. Dobrze zaprojektowany CX ułatwia proces zakupowy i buduje pozytywne wrażenia z kontaktu z daną firmą lub marką, dzięki temu firma zwiększa swoje szanse na powrót klienta w przyszłości.

Content marketing to strategia marketingowa, w której tworzy się i udostępnia wartościowe treści, w celu przyciągnięcia potencjalnych klientów (in-bound marketing) i zainteresowania swoją ofertą. W ramach content marketingu powstają różne rodzaje treści, takie jak artykuły na blogu, filmy, infografiki, podcasty, e-booki, a nawet memy i kreatywne posty w mediach społecznościowych.

CLV to wskaźnik pozwalający oszacować całkowitą wartość przychodu od danego klienta lub segmentu klientów z transakcji sprzedaży w danym przedziale czasowym. Wskaźnik CLV oblicza się mnożąc trzy wartości – średniej wartości zamówienia dokonanego przez danego klienta w danym okresie x ilość transakcji sprzedaży w danym okresie (zazwyczaj przez rok) x średnia długość trwania relacji handlowej (w latach).

Buy Box na Amazonie to obszar na stronie produktu, gdzie klienci mogą kliknąć przycisk "Dodaj do koszyka" lub "Kup teraz", aby dodać dany produkt do swojego koszyka lub dokonać zakupu. Na stronie produktu (np. telefonu komórkowego określonego modelu) często pojawia się wiele ofert od różnych sprzedawców. Jednak tylko jeden sprzedawca może otrzymać Buy Box, co oznacza, że ​​ma on swojego rodzaju „pierwszeństwo” wśród innych firm, oferujących ten sam produkt. Buy box jest narzędziem Amazona, który umożliwia większą sprzedaż firmie, której uda się go wygrać.

API to skrót od słów Application Programming Interface. API to rodzaj komputerowego tłumacza, który umożliwia aplikacjom komunikację między sobą. Dzięki niemu programy automatycznie przesyłają i odbierają informacje. API jest wykorzystywane m.in. w aplikacjach mobilnych lub serwisach internetowych.

Cross-dock to model logistyki magazynowej, który jest wykorzystywany w celu przyspieszenia procesu dystrybucji towarów. W magazynie cross-dock towar jest odbierany bezpośrednio z jednego transportu i przekazywany do kolejnego transportu, bez przechowywania go w magazynie na dłuższy czas.

Checkout to angielskie określenie na końcowy proces realizacji zamówienia w sklepie internetowym. Dotyczy zamówienia, które klient dodał do koszyka, a następnie podjął dodatkową aktywność w celu sfinalizowania zakupu. W procesie checkout użytkownik jest proszony o podanie dokładnych danych personalnych, adresu pocztowego, określenia sposobu płatności i realizacji dostawy, czy też akceptację regulaminu. Optymalizacja procesu checkout pozwala na zwiększenie sprzedaży w sklepie internetowym.

Dyrektywa DAC7 – wyjaśniamy, na czym polegają obowiązki dla operatorów platform cyfrowych

DAC7 to głośna dyrektywa Unii Europejskiej, nakładająca nowe obowiązki sprawozdawcze na operatorów platform cyfrowych, w tym platform marketplace, za pośrednictwem których oferowane są towary i usługi. Jest to kolejny krok na drodze do uszczelnienia systemu podatkowego w Unii Europejskiej. Wprowadzane przepisy mają ograniczyć liczbę niezgłoszonych działalności gospodarczych prowadzonych przez internetowych sprzedawców i usługodawców. W jakim stopniu zmiany wpłyną na rynek e-commerce w Polsce i w całej Unii Europejskiej?

autor: ASB Group

DAC7 – czym jest i kogo obowiązuje?

DAC7 to dyrektywa unijna z 2021 roku, nakładająca na kraje członkowskie Unii obowiązek wprowadzenia przepisów, które poszerzą zakres informacji podlegających raportowaniu przez platformy do organów państwowych.

Zasadniczym celem Rady Europejskiej jest uszczelnienie i ujednolicenie krajowych systemów podatkowych oraz walka z wykorzystywaniem luk prawnych przez podatników. Regulacje mają umożliwić przede wszystkim skuteczniejszą identyfikację osób, które dokonują sprzedaży towarów lub świadczą usługi na dużą skalę, a mimo tego nie zarejestrowały prowadzonej działalności gospodarczej.

W Polsce nowelizacja ustawy wciąż jest na etapie przygotowania, dlatego trudno mówić o jej szczegółach – można jednak już wskazać jej główne założenia.

Nowe obowiązki sprawozdawcze obejmą operatorów platform, czyli podmioty oferujące sprzedawcom i usługodawcom możliwość nawiązania kontaktu z potencjalnymi nabywcami w ramach swojego oprogramowania.

Poprzez platformę należy rozumieć zarówno strony internetowe, jak i aplikacje – także mobilne. Do takich platform możemy zaliczyć m.in. popularne w Polsce OLX, Allegro, Booking, Vinted czy Otomoto oraz w Europie, jak Ebay, Amazon czy eMAG.

Kto jest wykluczony z raportowania?

Kluczowym czynnikiem jest tutaj łączenie dwóch stron transakcji. Jeżeli platforma internetowa służy tylko do publikowania ogłoszeń, przekierowywania do platform sprzedażowych lub przetwarzania płatności, jej właściciel nie będzie objęty obowiązkiem sprawozdawczym. Gdy platformę posiada osoba fizyczna, także nie będzie zobowiązana do składania raportów – niezależnie od wszystkich pozostałych czynników.

Jakie obowiązki nakładają przepisy?

Operatorzy platform będą mieli obowiązek sporządzania informacji o sprzedawcach, czyli podmiotach wykonujących za wynagrodzeniem następujące czynności: sprzedaż rzeczy, osobiste świadczenie usług (np. udzielanie korepetycji), wynajem nieruchomości (w tym miejsca parkingowego) lub środka transportu. Raportowaniu będą podlegali sprzedawcy, którzy na danej platformie w ciągu roku przynajmniej 30 razy dokonają wymienionych czynności lub ich dochód z tego tytułu przekroczy 2 000 euro.

Takie zestawienie informacji o sprzedawcach (zarówno przedsiębiorstwach, w tym spółkach, jak i osobach fizycznych) obejmie dane identyfikacyjne takie jak: imię i nazwisko, adres, datę urodzenia, nazwę firmy, numery NIP i VAT. Dodatkowo zbierane będą informacje o numerze i właścicielu rachunku bankowego sprzedawcy, wysokości uzyskanego wynagrodzenia, odprowadzonych podatkach, a w szczególnych przypadkach także inne dane.

Przykładowo – jeżeli użytkownik platformy udostępnia nieruchomość, operator przekaże dodatkowo informacje o numerze ksiąg wieczystych czy liczbie dni, w których obiekty były udostępnione. Raporty wynikające z DAC7 obejmą roczne okresy sprawozdawcze i będą przekazane Szefowi Krajowej Administracji Skarbowej w terminie do 31 stycznia kolejnego roku.

Oprócz składania raportów operator będzie zobowiązany również do dochowania procedur należytej staranności oraz wprowadzenia procedur związanych ze zbieraniem i weryfikowaniem informacji oraz przetwarzaniem danych osobowych zgodnie z zasadami RODO. Niedopełnienie obowiązku raportowania zagrożone będzie karą pieniężną nałożoną decyzją Szefa KAS w wysokości nawet 1 miliona złotych.

Należy pamiętać, że DAC7 nie wprowadzi żadnego nowego podatku ani nie wpłynie na kwestię możliwości wykonania kontroli przez organy podatkowe, które niezmiennie mogą być przeprowadzane już od kilku lat.

W części krajów Unii Dyrektywa DAC7 już obowiązuje, w Polsce – jeszcze nie

Dyrektywy Rady Europejskiej nie zawierają konkretnych przepisów, a jedynie wskazują państwom członkowskim cele, które mają osiągnąć poprzez wprowadzenie do swojego prawa odpowiednich regulacji.

Kraje Unii miały obowiązek implementacji DAC7 do 31 grudnia 2022 r., a przepisy miały być stosowane najpóźniej od 1 stycznia 2023 r. Okazało się, że nie wszystkie rządy zdążyły przygotować odpowiednie ustawy na czas.

W Polsce termin wprowadzenia regulacji był już kilkukrotnie przesuwany. Najnowszy projekt nowelizacji z maja 2023 roku zakładał pierwsze raportowanie już w styczniu 2024 r. za cały 2023 r., jednak projekt wciąż jest na początkowym etapie opracowywania i nie wpłynął jeszcze do Sejmu.

Obecnie data wprowadzenia przepisów DAC7 w Polsce nie jest znana. Oznacza to, że pierwsze raportowanie w Polsce najprawdopodobniej nie odbędzie się wcześniej niż w 2025 roku.

Wpływ DAC7 na rynek e-commerce

Szum informacyjny związany z implementacją dyrektywy i przedłużający się proces legislacyjny bez wątpienia oddziałują na rynek usług cyfrowych. Wciąż nie zostały dokładnie określone wymagania stawiane operatorom ani data, od której zacznie obowiązywać obowiązek sporządzania raportów. Przez to przedsiębiorstwom trudno przygotować się do tych zmian.

Głównym problemem może być jednak zachwianie popytu na rynku e-commerce. W mediach pojawiają się niekiedy błędne doniesienia o nowym podatku od sprzedaży towarów czy usług oferowanych przez internet, co powoduje mniejszą chęć wystawiania i odpowiadania na ogłoszenia w sieci. Niepokoją się głównie osoby chcące uzyskać przychód ze sprzedaży czy świadczenia usług.

Przekroczenie limitu 30 transakcji często może się zdarzyć np. przy wyprzedawaniu używanych ubrań lub innych mniej wartościowych przedmiotów. Rzadko jednak takie czynności będzie można uznać za prowadzenie działalności gospodarczej. Nie mają się czego obawiać osoby dokonujące okazjonalnej sprzedaży własnego majątku, jeżeli nie sprzedają rzeczy nabytych później niż pół roku temu i nie wystawiają ich za cenę wyższą niż same za nie zapłaciły.

Główną niedogodnością w takich przypadkach stanie się konieczność zaraportowania dużych ilości informacji przez właścicieli takich platform, jak np. Vinted, które skupiają wiele osób dokonujących drobnych transakcji.

Przedsiębiorcy niewątpliwie powinni śledzić postępy w przygotowywaniu nowelizacji ustawy i w miarę możliwości na bieżąco się do nich przygotowywać, a w razie potrzeby skorzystać ze wsparcia specjalistów do spraw podatków i compliance.

Postępy w pracach nad DAC7! Ogłoszono kolejną wersję projektu ustawy

Na początku lutego 2024 roku w rządowym informatorze pojawiły się informacje o wznowieniu prac nad wprowadzeniem ustawy o DAC7. Ubiegłoroczny projekt został rozpatrzony przez Stały Komitet Rady Ministrów, wprowadzono w nim kolejne zmiany i 13 lutego br. ogłoszono jego nową wersję. Teraz zgłaszane są dodatkowe uwagi, a po dokonaniu koniecznych korekt i zaakceptowaniu ich przez Ministrów projekt ustawy zostanie przekazany do Sejmu.

Procedowanie projektu jest bardzo pilne, ponieważ Komisja Europejska wystosowała już przeciwko Polsce zarzuty formalne i wszczęła postępowanie. Spowodowane jest to opóźnieniem w implementacji dyrektywy (termin upłynął 31 grudnia 2022 r.) oraz nieprzekazaniem danych dotyczących 2023 roku.

Obecnie Minister Finansów zakłada, że przepisy wejdą w życie 1 lipca br., a termin pierwszego raportowania przewiduje na 31 stycznia 2025 r.

Obowiązek informacyjny będzie działał wstecznie i obejmie transakcje dokonywane już od 1 stycznia 2023 r., co jest konieczne, aby rząd zrealizował unijne zobowiązania.

Są to istotne informacje dla operatorów platform cyfrowych, ponieważ wciąż nie poznali oni ostatecznych wymagań dotyczących tworzenia raportów, a będą musieli opracować podwójny zbiór danych – z 2023 i 2024 roku. Przez brak przepisów operatorzy nie mogli jeszcze wprowadzić odpowiednich procedur i nie posiadają odpowiednio przygotowanych informacji o transakcjach z ubiegłego roku. Jest to też dobry moment na przypomnienie osobom prowadzącym nierejestrowaną działalność gospodarczą o konieczności uwzględnienia przychodów z tej działalności w rocznym zeznaniu podatkowym.

Podkreślamy, że przepisy o DAC7 dotyczą wyłącznie obowiązków informacyjnych. W mediach coraz częściej pojawiają się informacje o wprowadzeniu nowego podatku, jednak nie są one oparte na faktycznie opracowywanych zmianach prawnych.

Poznaj ASB Group, autora artykułu, przechodząc do wizytówki tej firmy na cross-border.pl lub bezpośrednio na stronie www.asbgroup.eu.

Omawiane zmiany dotyczą nowelizacji Ustawy z dnia 9 marca 2017 r. o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami (Dz.U. 2017 poz. 648 ze zm.) na podstawie Projektu ustawy o zmianie ustawy o wymianie informacji podatkowych z innymi państwami oraz niektórych innych ustaw (numer projektu: UC136) implementującego do polskiego porządku prawnego Dyrektywę Rady (UE) 2021/514 z dnia 22 marca 2021 r. zmieniającą dyrektywę 2011/16/UE w sprawie współpracy administracyjnej w dziedzinie opodatkowania (Dz.U. L 104 z 25.03.2021, str. 1).

Przeczytaj artykuły ASB Group

CESOP – zasady Centralnego Elektronicznego Systemu Informacji o Płatnościach. Uszczelnienie VAT w e-commerce.

Regulacje prawne

Jednym z celów Komisji Europejskiej jest skuteczne zwalczanie oszustw podatkowych na gruncie podatku VAT, dlatego też stworzenie Centralnego Elektronicznego Systemu Informacji o Płatnościach (CESOP...

Numer EORI i deklaracja INTRASTAT– czym są i jak je uzyskać?

Regulacje prawne

W dzisiejszych czasach podmioty prowadzące działalność gospodarczą mogą realizować transakcje nie tylko z krajami Unii Europejskiej, lecz także z krajami trzecimi. W przypadku transakcji z podmiote...

Kiedy należy zarejestrować się do VAT za granicą?

Regulacje prawne

W czasach globalizacji handlu wielu przedsiębiorców chętniej nawiązuje współpracę z zagranicznymi kontrahentami oraz sprzedaje swoje towary do konsumentów poza granicami Polski. Nierzadko decyzje b...