COD to skrót od określenia „Cash on Delivery”; po polsku najczęściej określany jako „płatność za pobraniem”, oznacza usługę pobrania płatności za zamówienie podczas dostarczenia towaru do klienta. To model płatności za zakupy online popularny w wielu europejskich krajach.

PUDO to skrót od określenia „Pick-Up, Drop-Off”; określenie miejsca, w którym można odebrać lub nadać przesyłkę. To ciesząca się dużą popularnością wśród konsumentów metoda logistyki ostatniej mili, dostępna w ofertach operatorów logistycznych w Polsce i za granicą. Punktem PUDO mogą być sklepy i punkty usługowe, automaty paczkowe, kioski. Wykorzystanie PUDO w logistyce daje klientowi elastyczność w wyborze miejsca dostawy i momentu nadania lub odebrania przesyłki.

Q-commerce to skrót od angielskiego określenia quick commerce - model handlu elektronicznego, w którym przewiduje się szybką dostawę produktu na żądanie. Model ten zakłada maksymalne skrócenie procesu dostawy produktów do nabywcy, nawet do kilkunastu minut od złożenia zamówienia. Najbardziej popularne platformy q-commerce w Polsce oferują zakup produktów spożywczych, chemii gospodarczej i artykułów gospodarstwa domowego z dostawą do domu. Funkcjonują w oparciu o sieć małych sklepów, tzw. dark stores, rozproszonych na terenie miasta, w celu skrócenia dystansu fizycznego i umożliwienie sprawnego dostarczenia zakupów na wybrany adres.

.

WMS to skrót od określenia Warehouse Management System - wyspecjalizowany magazynowy system informatyczny. Służy do codziennego zarządzania procesami magazynowymi w celu ich kontroli, optymalizacji i prawidłowego przepływu. System WMS może być częścią szerszego systemu ERP w formie modułu, ale częściej jest osobnym narzędziem, którym dysponują pracownicy odpowiadający za poprawną pracę magazynów firmowych.

White label jest to produkt lub usługa, której producentem i sprzedawcą są dwie różne firmy. Firma oferująca produkt swoim klientom nie jest jego producentem, ale sprzedaje go pod swoją marką. Istnieje wiele firm oferujących produkty white label innym firmom (np. kosmetyki) i zdarza się, że jeden produkt jest sprzedawany pod kilku lub kilkunastoma „szyldami”. Ten model jest często stosowany w przypadku produktów lub usług, które firma chce sprzedawać pod własną marką, bez ponoszenia kosztów związanych z ich produkcją. W porównaniu do produktów private label, model ten umożliwia ograniczenie kosztów.

Pojęcia User Experience (UX) i User Interface (UI) są ściśle związane z projektowaniem wizualnym stron internetowych, aplikacji webowych i mobilnych. Praca projektantów UX i UI wzajemnie uzupełnia się. UX polega na projektowaniu doświadczeń użytkownika podczas korzystania z witryny czy aplikacji. Do tego niezbędna jest wiedza dotycząca m.in. badania potrzeb, preferencji, nawyków użytkowników oraz zagadnień deweloperskich. UI design jest skoncentrowany wokół percepcji użytkownika. Celem projektanta UI jest stworzenie atrakcyjnej wizualnie, angażującej, dopasowanej do użytkownika i intuicyjnej witryny bądź aplikacji, z wykorzystaniem różnych technik projektowych.

TACOS to skrót od angielskiego określenia Total Advertising Cost of Sale - to wskaźnik zwrotu z inwestycji poniesionych w ramach kampanii reklamowej typu PPC (pay-per-click) prowadzonej w serwisie Amazon. Ta platforma sprzedaży internetowej posiada własne narzędzia do promocji, stąd wskaźnik TACOS został stworzony specjalnie na określenie zysków z prowadzonych działań reklamowych PPC w tym marketplace.

SEO to skrót angielskiego określenia Search Engine Optimisation. SEO oznacza zbiór metod optymalizacji witryny internetowej (serwisu, sklepu, produktu), w wyniku której osiąga się jak najwyższe pozycje w organicznych wynikach wyszukiwania. Do najbardziej popularnej wyszukiwarki w Europie i na świecie zalicza się Google, więc termin pozycjonowania (SEO) stosuje się najczęściej w odniesieniu do tego serwisu. Praktyka SEO obejmuje liczne działania, świadczone najczęściej przez specjalistów ds. pozycjonowania lub marketingu internetowego. Termin SEO stosuje się też wobec działań dotyczących optymalizacji listy produktów pod wyszukiwarkę marketplace, np. na Amazon. Działanie to wymaga znajomości środowiska danego marketplace, jednak cel jest ten sam – zaistnieć w jak najlepszych wynikach wyszukiwania pod określonymi słowami kluczowymi. Najlepiej na pierwszej pozycji.

ROPO to model zachowania konsumenta, który szuka w Internecie informacji o produkcie, ale zakupu dokonuje w sklepie tradycyjnym. W przypadku reverse ROPO, ten schemat jest odwrócony i konsument sprawdza produkty w sklepach tradycyjnych, ale zakupu dokonuje online. Badanie takich zachowań konsumenckich jest ważne dla sklepów internetowych, które chcą zrozumieć, które czynniki wpływają na odpływ klientów ze sklepu online do kanałów sprzedaży offline i na odwrót.

ROPO to skrót od określenia Research Online Purchase Offline.

ROI to skrót od angielskiego określenia Return on Investment. ROI to wskaźnik zwrotu z inwestycji, oceniający stopień jej efektywności. Pozwala określić skuteczność prowadzonych działań marketingowych w ramach całego planu reklamy i promocji (do określenia efektywności reklam można posłużyć się wskaźnikiem ROAS), określając kwotę zwrotu z danej inwestycji w odniesieniu do jej kosztów (wytworzenia i reklamy). Wynik ROI wyraża się w procentach.

ROAS to skrót angielskiego określenia Return on Advertisement Spend. ROAS to wskaźnik zwrotu z inwestycji w reklamę. Pozwala określić skuteczność prowadzonych kampanii reklamowych w odniesieniu do pozyskanego przychodu dla firmy z tej reklamy lub kampanii. Wskaźnik ROAS jest z powodzeniem wykorzystywany w reklamie internetowej, ponieważ zaawansowana analityka pozwala na dokładne oszacowanie wartości zwrotu z danego kanału promocji. Możliwe jest też stosowanie go w przypadku mediów offline, jak telewizja czy radio.

PPC to skrót od angielskiego określenia pay-per-click. PPC oznacza rodzaj kampanii reklamowej w Internecie, w której reklamodawca płaci wtedy, gdy użytkownik kliknie w daną reklamę. Model rozliczeń PPC jest najczęściej stosowany w przypadku reklam prowadzonych w wyszukiwarce internetowej, wyszukiwarce na marketplace, ale też w mediach społecznościowych, np. w systemie reklamowym Facebooka.

PIM to skrót od angielskiego określenia Product Information Management. PIM oznacza platformę internetową do zarządzania wszystkimi informacjami o produktach. Te specjalistyczne narzędzia przeznaczone dla firm są bazą danych potrzebną do prowadzenia sprzedaży w sklepach e-commerce, w marketplace’ach i innych kanałach dystrybucji. Korzyścią z wdrożenia systemu PIM jest możliwość aktualizacji informacji o produkcie w jednym narzędziu. Dzięki integracji, zaktualizowane dane są automatycznie przekazywane do zewnętrznych systemów sprzedaży. Systemy PIM ułatwiają więc pracę i zarządzanie, szczególnie w przypadku dużego, różnorodnego asortymentu i wielu kanałów sprzedaży.

One step checkout to angielskie określenie na końcowy proces realizacji zamówienia w sklepie internetowym. Polega na spłaszczeniu struktury procesu finalizacji zamówienia do jednej podstrony. Pozwala to przyspieszyć dokonanie zakupu przez klienta, umożliwia mu podgląd całego procesu zakupu w jednym miejscu. Dla sklepu pozwala zmniejszyć ryzyko porzucenia koszyka przez klienta.

Omnichannel to zbiór działań, które firma podejmuje w celu zapewnienia spójnych doświadczeń sprzedażowych klienta (customer experience) we wszystkich kanałach sprzedaży i komunikacji z klientem (online i offline). Strategia omnichannel zakłada obecność marki w wielu kanałach sprzedaży i komunikacji (social media, sklep internetowy, sklep stacjonarny, marketplace, targi itp.). W odróżnieniu od stgrategii multichannel, omnichannel zakłada wypracowanie spójnych doświadczeń klienta we wszystkich kanałach. Dzięki strategii omnichannel klienci mogą łatwo dokonywać zakupów online, odbierać produkty w sklepie stacjonarnym czy punkcie odbioru lub zamówić produkty online i zwrócić w sklepie stacjonarnym. Dla firm korzyścią z wdrożenia strategii omnichannel jest dotarcie z ofertą do większej grupy potencjalnych klientów, zwiększenie skuteczności działań promocyjnych i zwiększenie sprzedaży.

Multichannel, czyli strategia wielokanałowa, to podejście do sprzedaży i marketingu, w której w celu dotarcia do klientów firma wykorzystuje wiele kanałów dystrybucji i komunikacji. Jej zaletą jej możliwość do dotarcia do szerszej grupy odbiorców w porównaniu do oparcia strategii o jeden kanał marketingu lub sprzedaży. Wykorzystanie wielu kanałów pozwala też na dopasowanie komunikacji i procesu sprzedażowego do zmieniających się preferencji klientów oraz bieżących trendów. W odróżnieniu od strategii omnichannel, kanały wykorzystywane w strategii wielokanałowej działają od siebie niezależnie, a klienci mogą mieć różne doświadczenia (customer experience), w zależności od używanego kanału. Strategia multichannel nie wymaga więc tworzenia spójnej, jednolitej strategii. Uwaga poświęcana jest każdemu kanałowi z osobna a komunikaty mogą być dopasowane do każdego z nich indywidualnie.

Merchant to najprościej mówiąc – sprzedawca; angielskie określenie na podmiot (firmę, osobę) prowadzący sklep internetowy.

M-commerce oznacza sprzedaż i zakupy internetowe z wykorzystaniem urządzeń mobilnych (telefon, tablet). M-commerce daje klientom możliwość dokonywania zakupów w każdym miejscu i czasie z wykorzystaniem sklepów internetowych, platform sprzedażowych (marketplace) i mediów społecznościowych. Poza sprzedażą i zakupem produktów i usług, aplikacje m-commerce udostępniają też dokonywanie płatności mobilnych, przeglądanie katalogów produktów, porównywanie cen itp. M-commerce to skrót od angielskiego określenia mobile commerce.

Marketplace, czyli dosłownie „rynek”, to elektroniczna platforma sprzedażowa, w której kupujący mają dostęp do produktów od wielu sprzedawców w różnych kategoriach, definiowanych przez daną platformę. Sklepy marketplace dzielą się ze względu na zasięg: lokalny (na terenie jednego kraju) lub międzynarodowy (jedna platforma dostępna w kilkunastu czy kilkudziesięciu krajach), specjalizację  (marketplace horyzontalne i wertykalne) oraz na grupę docelową (marketplace B2B, B2C, C2C). Marketplace może działać na zasadzie aukcji, gdzie przedmioty są sprzedawane na podstawie ofert kupujących, lub sklepu internetowego, gdzie cena jest ustalana przez sprzedawcę. Marketplace pozwala tworzyć szeroką ofertę produktów i zróżnicowaną ofertę cenową, udostępnia proste i intuicyjne procesy transakcji i dostawy dla klientów. Z tego powodu jest najpopularniejszym sposobem na zakupy w Internecie w wielu krajach. Najbardziej znanymi przykładami marketplace’ów są Allegro, Amazon, OLX, eBay czy Etsy.

Listing to karta produktowa lub strona produktowa w sklepie internetowym lub na marketplace, prezentująca ofertę sklepu. Na jej zawartość składają się informacje o produkcie w formie tytułu, opisu, zdjęć i filmów oraz ceny. Umożliwia klientom zapoznanie się z najważniejszymi informacjami o produkcie.

Konwersja to określenie związane z marketingiem i sprzedażą. Odnosi się do użytkownika strony internetowej, sklepu internetowego, platformy zakupowej, serwisu społecznościowego, który dokonał zakupu bądź zrealizował inny cel określony przez sprzedawcę lub reklamodawcę (np. uzupełnił formularz kontaktowy w ramach kampanii reklamowej lub zarejestrował konto w sklepie).

GMV to skrót od angielskiego określenia Gross Merchandise Value, oznacza wskaźnik łącznej wartości sprzedanych towarów w danym okresie w kanałach e-commerce.

Green commerce to sposób prowadzenia handlu, w którym nadrzędnym celem jest zrównoważony rozwój i minimalizowanie negatywnego wpływu działalności sprzedażowej na środowisko naturalne. Polega na sprzedaży produktów i usług, które są produkowane i oferowane w sposób przyjazny środowisku, np. poprzez wykorzystanie ekologicznych materiałów, redukcję zużycia energii i emisji gazów cieplarnianych w procesie produkcji.

Fulfillment odnosi się do procesu realizacji zamówienia i dostarczenia produktu do klienta, który jest wykonywany przez zewnętrzną firmę (outsourcing) na terenie kraju producenta lub za granicą. W tym modelu współpracy B2B firma-sprzedawca powierza firmie specjalizującej się w fulfillment proces realizacji złożonych zamówień i dostawy na adres klienta. Wartością dla przedsiębiorcy jest oszczędność zasobów w procesie kompleksowej realizacji zamówień, obsługa zwrotów oraz odciążenie magazynu, bowiem fulfillment umożliwia przechowywanie produktów w firmie realizującej wysyłki. Usługa fulfillment rozwinęła się wraz ze wzrostem popularności handlu internetowego (e-commerce). Popularnymi firmami świadczącymi tę usługę w Polsce są np. InPost i Omnipack.

Fintech to firma łącząca nowoczesne technologie ze światem finansów (fintechy nie są jednak bankami), kierująca swoje produkty i usługi do osób prywatnych i przedsiębiorstw. Fintechy opracowują różnorodne aplikacje, narzędzia internetowe związane m.in. z płatnościami, zarządzaniem finansami, wymianą walut, przelewami zagranicznymi, inwestowaniem itp. W handlu transgranicznym fintechy pomagają konsumentom w zakupie zagranicznym, oferując atrakcyjne kursy wymiany walut i proste płatności, a sprzedawcom – uproszczenie procedur płatności transgranicznych, co przyspiesza proces wprowadzenia produktów na zagraniczny rynek.

Feed produktowy to plik komputerowy zawierający informacje o produktach dostępnych u sprzedawcy internetowego. Przygotowywany w celu prowadzenia sprzedaży w internetowych platformach sprzedażowych lub promocji w serwisach reklamowych (np. Google, Facebook) oraz porównywarkach cenowych. Feed produktowy określa m.in. nazwy produktów, identyfikator produktu, markę, kategorie produktowe, cenę, cechy, pojemność i wagę czy inne cechy fizyczne i użytkowe produktu, zwane atrybutami. Przygotowuje się go na podstawie wytycznych platformy, w której prowadzona jest sprzedaż lub promocja – każdy serwis określa własne atrybuty, które powinny znaleźć się w feedzie. Wysoka jakość informacji zawartych w pliku zwiększa szansę na wyróżnienie oferty, pozyskanie ruchu na stronę sklepu internetowego lub stronę oferty w katalogu marketplace.

FBA i FBM to modele sprzedaży oferowane przez Amazon. FBA, czyli Fullfilment by Amazon, dotyczy procesu sprzedaży produktu, w którym Amazon przejmuje na siebie obowiązki związane z magazynowaniem produktu, zapakowaniem go, wysyłką do klienta na adres dostawy oraz obsługą zwrotu. W modelu Fullfilment by Merchant (FBM) takie obowiązki bierze na siebie sprzedawca, co wiąże się z koniecznością posiadania własnego magazynu i osób obsługujących wysyłkę paczek.

ERP jest zintegrowanym systemem informatycznym, służącym do zarządzania zasobami przedsiębiorstwa. System ERP umożliwia automatyzację procesów i integrację różnych obszarów działalności firmy w jednym programie komputerowym. Integracja modułów zapewnia płynny przepływ informacji w czasie rzeczywistym. Kilkunastu pracowników jednocześnie może wykonywać prace w systemie ERP. Przykładowymi modułami, które może integrować system ERP, są dane księgowe i finansowe, sprzedażowe, magazynowe, związane z produkcją, logistyką oraz administracją.

ERP to skrót od angielskiego określenia Enterprise Resource Planning.

EDI to skrót od Electronic Data Interchange, czyli elektronicznej wymiany danych. EDI jest to proces przesyłania zamówień oraz dokumentów handlowych (np. faktury, zamówienia) między dwoma systemami, bez konieczności ich ręcznego przepisywania. EDI jest często stosowane w handlu internetowym i pomaga usprawnić procesy sprzedaży oraz zarządzania danymi handlowymi.

Dropshipping to metoda prowadzenia sprzedaży internetowej, w której sklep internetowy lub sprzedawca na marketplace nie posiada fizycznie towarów. Sprzedawca korzysta z magazynu dostawcy lub producenta, któremu przekazuje zamówienia złożone przez jego sklep. Pakowanie i wysyłka odbywa się bezpośrednio z magazynu producenta, a więc sprzedawca nie pośredniczy w procesie realizacji zamówienia. Dzięki temu sklep internetowy nie ponosi kosztów związanych z przechowywaniem towarów. Nie musi posiadać też pracowników odpowiadających za pakowanie i wysyłkę. Zadaniem sklepu jest pozyskanie klienta poprzez marketing, sprzedaż, obsługa klienta oraz zarządzanie zwrotami towarów.

Customer journey to angielskie określenie dot. ścieżki klienta, czyli sumy wszystkich interakcji klienta z daną firmą podczas całej relacji określonej w czasie. Proces customer journey rozpoczyna się od pierwszego styku z firmą (np. poprzez zobaczoną reklamę), aż do ostatniego etapu, który może skończyć się przed lub po dokonaniu zakupu. Customer journey opracowuje się w celu zrozumienia klienta, jego potrzeb i celów oraz oczekiwań na każdym etapie styku z firmą, aby zaprojektować odpowiednie customer experience (CX).

Customer Experience (CX) to określenie na doświadczenia klienta podczas kupowania produktów lub korzystania z usług na stronie internetowej lub w sklepie internetowym. CX dotyczy wszystkich interakcji między klientem a firmą, od pierwszego wejścia na stronę, przez dokonanie zakupu, aż po obsługę posprzedażową. Dobrze zaprojektowany CX ułatwia proces zakupowy i buduje pozytywne wrażenia z kontaktu z daną firmą lub marką, dzięki temu firma zwiększa swoje szanse na powrót klienta w przyszłości.

Content marketing to strategia marketingowa, w której tworzy się i udostępnia wartościowe treści, w celu przyciągnięcia potencjalnych klientów (in-bound marketing) i zainteresowania swoją ofertą. W ramach content marketingu powstają różne rodzaje treści, takie jak artykuły na blogu, filmy, infografiki, podcasty, e-booki, a nawet memy i kreatywne posty w mediach społecznościowych.

CLV to wskaźnik pozwalający oszacować całkowitą wartość przychodu od danego klienta lub segmentu klientów z transakcji sprzedaży w danym przedziale czasowym. Wskaźnik CLV oblicza się mnożąc trzy wartości – średniej wartości zamówienia dokonanego przez danego klienta w danym okresie x ilość transakcji sprzedaży w danym okresie (zazwyczaj przez rok) x średnia długość trwania relacji handlowej (w latach).

Buy Box na Amazonie to obszar na stronie produktu, gdzie klienci mogą kliknąć przycisk "Dodaj do koszyka" lub "Kup teraz", aby dodać dany produkt do swojego koszyka lub dokonać zakupu. Na stronie produktu (np. telefonu komórkowego określonego modelu) często pojawia się wiele ofert od różnych sprzedawców. Jednak tylko jeden sprzedawca może otrzymać Buy Box, co oznacza, że ​​ma on swojego rodzaju „pierwszeństwo” wśród innych firm, oferujących ten sam produkt. Buy box jest narzędziem Amazona, który umożliwia większą sprzedaż firmie, której uda się go wygrać.

API to skrót od słów Application Programming Interface. API to rodzaj komputerowego tłumacza, który umożliwia aplikacjom komunikację między sobą. Dzięki niemu programy automatycznie przesyłają i odbierają informacje. API jest wykorzystywane m.in. w aplikacjach mobilnych lub serwisach internetowych.

Cross-dock to model logistyki magazynowej, który jest wykorzystywany w celu przyspieszenia procesu dystrybucji towarów. W magazynie cross-dock towar jest odbierany bezpośrednio z jednego transportu i przekazywany do kolejnego transportu, bez przechowywania go w magazynie na dłuższy czas.

Checkout to angielskie określenie na końcowy proces realizacji zamówienia w sklepie internetowym. Dotyczy zamówienia, które klient dodał do koszyka, a następnie podjął dodatkową aktywność w celu sfinalizowania zakupu. W procesie checkout użytkownik jest proszony o podanie dokładnych danych personalnych, adresu pocztowego, określenia sposobu płatności i realizacji dostawy, czy też akceptację regulaminu. Optymalizacja procesu checkout pozwala na zwiększenie sprzedaży w sklepie internetowym.

Sprzedaż online do Wielkiej Brytanii w 5 krokach

Wraz z wyjściem Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej nastąpiło spore zamieszanie. Choć Brexit pociągnął za sobą szereg zmian w wielu kwestiach, można śmiało stwierdzić, że jedną z najważniejszych, jakie weszły w życie po 1 stycznia 2021 roku, są zmiany dotyczące transportu towarów. Ten kierunek eksportu był czwartym pod względem wielkości obsługiwanych rynków przez polskie firmy, więc zmiany dotknęły również ich.

autor: GLOBAL24

Obecnie trzeba spełniać jeszcze ściślej określone wymagania, aby móc legalnie prowadzić sprzedaż online do Wielkiej Brytanii. Od początku 2021 roku Wielka Brytania stała się dla Polski państwem trzecim. Ma to związek z Brexitem oraz zmianami, które nastąpiły w zasadach wjazdu samochodów na wyspy.

Co to oznacza w praktyce? Przede wszystkim na granice wróciły kontrole, przez co czas oczekiwania na wjazd znacznie się wydłużył. Transport po wyjściu Wielkiej Brytanii z Unii Europejskiej wymaga więc sporo cierpliwości oraz przygotowania odpowiedniej dokumentacji. Dlaczego jest to tak istotne? Tylko tym sposobem zaoszczędzisz sporo niepotrzebnych nerwów i co najważniejsze, zrealizujesz wysyłkę towaru do Wielkiej Brytanii.

Jak rozpocząć sprzedaż online do Wielkiej Brytanii pokażemy Ci w 5 poniższych krokach:

1. Uzyskaj numer EORI

Jeśli chcesz wysyłać produkt poza kraje UE, musisz posiadać numer EORI. Brak posiadania numeru sprawi, że wysyłka towarów do Wielkiej Brytanii zostanie zatrzymana przez urząd celny.

Sam numer to zestawienie przedrostka PL, numeru NIP i pięciu zer na końcu. Możesz go uzyskać bezpłatnie i elektronicznie przez platformę PUESC, uprzednio rejestrując tam firmę. We wniosku o numerze WRP0001 będziesz poproszony o wypełnienie podstawowych danych Twojej firmy.

Pamiętaj, że nadanie numeru musi nastąpić najpóźniej w momencie realizacji pierwszej operacji celnej. Zadbaj więc o to, aby z odpowiednim wyprzedzeniem złożyć stosowny wniosek o jego przydzielenie.

Żeby sprawdzić, czy posiadasz już nadany numer EORI w jakimkolwiek kraju UE, wejdź na stronę Komisji Europejskiej. Natomiast weryfikację numeru w Wielkiej Brytanii zobaczysz na stronie tax.service.gov.uk.

2. Określ kod taryfy celnej

Kod celny (HS CODE) określa daną kategorię towarów i służy do ich klasyfikacji. Dzięki prawidłowo dobranemu kodowi, urząd celny może odpowiednio zidentyfikować i naliczyć opłatę celną podczas eksportu. Ważne jest, aby kod taryfy był należycie sprawdzony oraz dopasowany do wysyłanego produktu, ponieważ od tego zależy, ile będziesz musiał zapłacić za paczkę.

Kod możesz sprawdzić na stronie wyszukiwarki kodów ISZTAR4. Przykładowo, wyszukując frazę „nakrycia głowy”, szukasz odpowiedniego kodu dla asortymentu Kapelusze i system wskazuje na kod taryfy celnej „6504000000”.

Błędne określenie kodu skutkuje może spowodować naliczenie większej opłaty za cło oraz VAT. Urząd celny może zatrzymać Twoje paczki do weryfikacji, w efekcie czego wydłuży się odprawa oraz finalny czas dostarczenie produktu do nabywcy.

3. Ustal kraj pochodzenia

Najprościej rzecz ujmując, kraj pochodzenia to kraj, w którym towar został wyprodukowany lub przerobiony. Nawet jeśli w produkcję zaangażowane jest więcej niż jedno państwo, finalnie krajem pochodzenia produktu jest państwo, w którym zaszło wytworzenie towaru w postaci finalnej.

Jak zweryfikować kraj pochodzenia produktu? Najszybszą metodą jest weryfikacja kodu kreskowego na opakowaniu. Pierwsze trzy cyfry w kodzie kreskowym zawsze oznaczają kraj pochodzenia produktu. Przykładowo firmy, które w Polsce zarejestrują się w HG1 otrzymują prefiks GS1 590. Kolejne 4 cyfry to numer firmy, a numery od 7 do 12 to numer indywidualny produktu.

Oznaczenie kraju pochodzenie produktu możesz wykazać na fakturze, którą dołączysz do wysyłanej paczki do Wielkiej Brytanii. Najlepiej umieścić tę informację wraz z innymi szczegółami o zawartości. Pamiętaj, aby zawrzeć ją w zgłoszeniu celnym, ponieważ od tego zależy wysokość ceł taryfowych. Kraj pochodzenia należy przedstawić wraz z dokumentem SAD, czyli dokumentem wywozu stosowanym w zarządzaniu celnymi przesyłkami przeznaczonymi poza Unię Celną.

Status kraju pochodzenia można zgłosić przez:

  • świadectwo niepreferencyjnego pochodzenia (dokument poświadcza, iż kraj pochodzenia towarów nie kwalifikuje się do preferencyjnego traktowania. Certyfikaty te są wydawane przez Krajową Izbę Gospodarczą),
  • świadectwa preferencyjnego pochodzenia (dokument pozwala na korzystanie z obniżonych lub zerowych ceł przy przywozie z państw trzecich, z którymi podpisano umowę preferencyjną).

Pamiętaj, że świadectwa powinny być wystawiane przez odpowiednie organy celne kraju wywozu i przedstawiane w momencie odprawy celnej.

4. Ustal wartość produktu

Kiedy transakcja podlega opodatkowania VAT w UK? W pierwszej kolejności należy ustalić status nabywcy. Jeżeli nabywca jest podatnikiem VAT w Wielkiej Brytanii – nie ma konieczności rejestracji do VAT w UK. Co do zasady podmiotem zobowiązanym do rozliczenia VAT jest nabywca jako importer towarów w UK. Jeżeli klientem jest konsument (osoba prywatna), powinieneś ustalić, jaka jest wartość transakcji. Masz obowiązek rozliczenia w deklaracji VAT w Wielkiej Brytanii transakcji o wartości równej lub niższej niż 135 GBP.

W przypadku transakcji o wartości przekraczającej 135 GBP – VAT w UK rozliczany jest zwykle przez nabywcę (importera) – zatem co do zasady nie masz więc obowiązku rejestracji na VAT w UK. Wiąże się to jednak z dużym odsetkiem zwrotów towarów, gdyż klienci są zaskoczeni dodatkowymi kosztami zakupów. Żeby uniknąć tego problemu, warto rozważyć wysyłkę w ramach procedury DDP – w której to Ty, jako sprzedawca, przejmujesz obowiązek rozliczenia VAT i cła od importu. Wymaga to rejestracji na VAT w UK bez względu na wartość transakcji.

Zgodnie z wyjaśnieniami opublikowanymi na stronie Ministerstwa Finansów Wielkiej Brytanii, limit 135 GBP należy kalkulować według następujących zasad:

  1. Wartość transakcji należy interpretować jako cenę należną od klienta (wartość rynkową).
  2. Jeżeli klient nabywa kilka produktów – wartość transakcji należy określić dla całego zamówienia.
  3. Wartość transakcji nie obejmuje kosztów transportu i innych dodatkowych opłat (w tym także opłat celnych).

Resumując, wartość transakcji należy obliczyć jako łączną wartość przesyłki (wszystkich towarów dla jednego zamówienia), nie wliczając kosztów transportu oraz innych opłat, o ile nie zostały one wliczone w cenę towaru.

Obowiązki podatkowe w Wielkiej Brytanii w przypadku sprzedaży przez marketplace’y (np. Amazon, eBay)

Od 1 stycznia 2021 rząd Wielkiej Brytanii nałożył dodatkowe obowiązki na firmy prowadzące platformy sprzedażowe (takie jak Amazon, eBay). Celem tych zmian było poprawienie ściągalności podatku VAT od zagranicznych sprzedawców.

Jeżeli prowadzisz sprzedaż w UK poprzez platformy sprzedażowe (marketplace), w większości przypadków podatek VAT zostanie pobrany i odprowadzony do urzędu skarbowego przez platformę. Moment obowiązkowego pobrania VAT od sprzedaży przez platformę będzie się różnić w zależności od tego czy towary są wysyłane z Unii, czy są wysłane z magazynu w UK.

Platforma marketplace ma obowiązek rozliczyć VAT dla przesyłek spoza UK o wartości nieprzekraczającej 135 GBP. W niektórych przypadkach możesz być jednak zobowiązany do raportowania niektórych zdarzeń, na przykład:

  • Istnieje obowiązek rejestracji do VAT, jeżeli towary znajdują się w magazynie zlokalizowanym w UK – w deklaracjach VAT w UK należy wykazywać także wartość sprzedaży realizowanej za pośrednictwem platformy sprzedażowej (dla towarów magazynowanych w Wielkiej Brytanii).
  • Jeżeli przemieszczasz towary do własnego magazynu (lub magazynu Amazon) zlokalizowanego w UK – musisz dokonać odprawy celnej importowej.
  • Platforma sprzedażowa nie pobierze podatku VAT dla transakcji, dla których nabywcą jest inny podatnik VAT zarejestrowany w UK – należy rozliczyć ten VAT samodzielnie w deklaracji VAT.

5. Skompletuj dokumentację eksportową

Finalnie, żeby nadać paczkę do Wielkiej Brytanii, wymagane jest załączenie faktury bądź proformy, wraz z ustalonymi danymi z powyższych punktów. Uwzględnimy więc w niej: Twojego odbiorcę/ów, kod taryfy celnej, kraj pochodzenia, wagę i wartość produktu/ów, numer faktury i opis produktu/ów.

Wszystko możesz wykonać elektronicznie, natomiast przy kontrolach celnych będzie wymagana już faktura papierowa. Jest to więc na pewno bezpieczniejsza forma.

Dokumentem wieńczącym cały proces eksportu jest IE-599, czyli potwierdzenie wywozu, umożliwiające zastosowanie preferencyjnej stawki VAT 0%.

Dopilnuj, aby informacje przedstawione w IE-599 były spójne z danymi zawartymi w innych dokumentach (np. na fakturach). Chociaż nie jest to obowiązkiem, pewne rozbieżności mogą stać się powodem zakwestionowania zastosowania preferencyjnej stawki 0% przez organ podatkowy.

*DDP czy DDU?

Deliveredy Duty Paid (DDP) i Delivered Duty Unpaid (DDU) to reguły międzynarodowych warunków sprzedaży (INCOTERMS). W praktyce określają koszty i formalności związane z odprawą celną.

W modelu DDP to Ty jako sprzedający ponosisz wszelkie koszty, wraz z ocleniem paczki, i odpowiadasz za całą dokumentację. Ta metoda często jest nazywa jako “pod drzwi” czyli door to door.

Natomiast w DDU ta odpowiedzialność przerzucona jest na Twojego Klienta (kupującego). Stąd może dojść do sytuacji, gdy podczas doręczenia przez kuriera paczki, będzie on oczekiwał zapłaty ceny cła.

Co jest korzystniejsze? Na to pytanie trudno odpowiedzieć jednoznacznie, ponieważ zależy to od formy Twojego e-biznesu. Z punktu widzenia kupującego bardziej wygodną opcją jest DDP, ponieważ klient wie jakich opłat się spodziewać i nie zostaje zaskoczony, gdy pod drzwiami musi  wnieść dodatkową opłatę o niewiadomej wartości.

*

Prognozy na przyszłość dla brytyjskiego handlu internetowego są naprawdę obiecujące. Według szacunków, już w 2024 roku branża e-commerce w Wielkiej Brytanii przejmie 1/4 całej sprzedaży detalicznej. Wpłynie na to m.in. szybki rozwój nowoczesnych i funkcjonalnych platform sprzedażowych.

Przy dobrym zrozumieniu ogólnej specyfiki rynku brytyjskiego i ciągłym poznawaniu tradycji i zwyczajów zakupowych klientów w Wielkiej Brytanii, wejście z polskim sklepem internetowym lub ze sprzedażą na marketplace na Wyspach Brytyjskich może okazać się strzałem w dziesiątkę, który przyczyni się do rozwoju Twojej firmy. Może to dobra pora, aby wyjść ze swoim biznesem poza granicę Polski i pozyskiwać klientów również z innych krajów?

Przeczytaj artykuły GLOBAL24

5 kroków przygotowania skutecznej logistyki na Ukrainę

Logistyka

Wejście na ukraiński rynek e-commerce w obliczu aktualnych wydarzeń może wydawać się ryzykowne, ale niesie ze sobą ogromne możliwości. Kluczem do sukcesu jest zrozumienie zarówno lokalnych uwarunko...